TrashFashion goes KonMari deel 1: Mijn kringloopprobleem

Posted on 5 min. leestijd

Vandaag een openhartig artikeltje over het enige probleem dat ik van kringloopwinkelen ondervind: mijn te volle kledingkast… Van mensen die mijn blog kennen krijg ik best vaak de vraag “Hoeveel kleren heb jij wel niet?” Meestal praat ik daar dan een beetje overheen en zeg ik dat ik inderdaad wel veel koop, maar dat ik ook veel weer wegbreng naar kringloopwinkels. Maar de eerlijkheid gebiedt me te bekennen: de hoeveelheid die ik wegbracht was vrijwel altijd minder dan de hoeveelheid die ik kocht. En je hoeft geen wiskunde gestudeerd te hebben om te weten dat dat betekent dat de inhoud van je kledingkast steeds groter en groter wordt. En het stomme is, ik heb wél wiskunde gestudeerd, maar ik heb heel lang ontkend dat mijn garderobe over de jaren heen problematische vormen aangenomen heeft…
De afgelopen maanden begon ik me er steeds meer aan te storen. Toen Jacob en ik gingen samenwonen hebben we maar heel weinig ‘echt nieuw’ gekocht, maar één ding wel: een hele mooi kledingkast van IKEA. Ik was er zo blij mee! Prachtig wit en minimalistisch, en we hadden er zelfs krynglöp-lampjes opgezet (weet je niet meer wat krynglöp is, lees dan dit artikeltje.) Het is echt een prachtige kast als de deuren dicht zijn, maar de laatste tijd kon ik er gewoon niet meer met plezier naar kijken, omdat ik wist dat er achter die deuren een probleem lag.

Kast2Ik kan me voorstellen dat je bovenstaande foto’s nog niet eens zo schokkend vindt. De kastdeuren konden ook nog wel dicht, maar toch was het echt een chaos. Ik vouwde schone was wel altijd tot nette stapeltjes, maar die stapeltjes propte ik er vervolgens wel in mijn kast bij. En soms werd ik er zo moedeloos van dat ik kledingstukken maar gewoon ging neerleggen waar ik nog ruimte zag, wat bijvoorbeeld tot gevolg had dat rokken tussen truien kwamen te liggen. En bij geen enkel kastgedeelte kon ik alle kledingstukken zien zonder er eerst vanalles uit te halen.

kast3.

Waarom kocht ik dan zoveel als ik naar kringloopwinkels ging?

Je kent het wel, in kringloopwinkels is alles zo zacht geprijsd dat je je er niet gauw van weerhouden voelt om dingen te kopen. Ik dacht altijd, voor €3,00 kan ik hier toch geen buil aan vallen?
Daar kwam bij dat ik spullen niet graag liet liggen. Bij ‘gewone’ winkels ben ik altijd van het principe: bij twijfel, niet kopen. Echter, bij kringloopwinkels dacht ik het tegenovergestelde: bij twijfel, wél kopen. De kledingstukken zijn daar nou eenmaal uniek en je kan dus niet zeggen: “Ik slaap er nog een weekje over en kom er dan wel een halen.” Als ‘ie verkocht is, is ‘ie verkocht. En stel je toch eens voor dat je spijt zou krijgen?
Bovendien had ik ook m’n blog. Ik moet toch iets te schrijven of te filmen hebben, dus verlaagde ik soms mijn eisen aan kledingstukken om zo weer iets aan jullie te kunnen laten zien. (Niet dat jullie je nu schuldig moeten voelen, haha, dit deed ik helemaal zelf. Ik heb hier ook al een oplossing voor bedacht, maar daarover straks meer.)

Waarom deed ik dan niet meer weg?

Dit is grofweg samen te vatten met de term endownment effect, waar we al een keer dit artikeltje aan wijdden. Een probleem dat veel kringlopers zullen herkennen. Dingen wegdoen is gewoon niet zo makkelijk als dingen kopen. Bij alles denk ik: misschien is dit nog een keer handig als ik in die of die specifieke situatie kom, of wellicht is dit nog een keer nodig voor een look for less.
Bovendien speelde schaamte bij mij ook nog mee. Alsof ik door dingen weg te doen moest toegeven dat ik die spullen überhaupt nooit had moeten kopen. En hoe zonde is dat?

Hoe denk ik dit dan gaan te veranderen?

Gelukkig is er een heel helder licht aan het einde van de tunnel. Ik ga dit probleem eindelijk goed te lijf, door meer dingen weg te doen en minder te kopen.

Ik ga meer wegdoen.

Ik heb, net als de halve blogosphere, het boek Opgeruimd! van Marie Kondo gekocht.

Konmari

Marie Kondo is een Japanse opruimgoeroe die een opruimmethode heeft ontwikkeld: de KonMari methode. Het lezen van dit boek heeft mijn ogen echt geopend en ik kan het iedereen die zich in mijn problemen herkent ook aanraden. Ik zal daarom hier niet de hele methode gaan toelichten, koop vooral het boek, maar in het kort komt de KonMari methode op het volgende neer: je pakt je spullen stuk voor stuk vast en vraagt je bij elk stuk af: word ik hier blij van? Is het antwoord ja, dan houd je het, is het antwoord nee, dan doe je het weg. Dit klinkt zo makkelijk en voor de hand liggend, maar dit is totaal niet hoe ik het voorheen deed. Ik zal hier binnenkort een apart artikel aan wijden waarin ik ook daadwerkelijk resultaten zal laten zien!

Ik ga kritischer zijn met het kopen van nieuwe spullen

Ik moet dit nog in praktijk gaan uitproberen, maar ik hoop dat ik de KonMari methode ook tijdens het kringlopen kan toepassen. In de winkel moet ik me dan echt afvragen: word ik hier blij van?
Daarnaast ga ik niet meer spullen kopen, om het kopen. Ik heb bedacht dat ik meer foto’s en filmpjes in de winkels zelf wil maken waarin ik laat zien wat er te koop is. Bijkomend voordeel voor jullie: als jullie dan iets zien wat jullie heel leuk vinden heb je tenminste nog kans dat het nog in die winkel ligt! En als ik dan wel laat zien wat ik zelf heb gekocht zullen het ook alleen dingen zijn die ik echt heel erg leuk vind. Het enige nadeel voor mij is dan nog dat ik meer in de winkels moet filmen i.p.v. thuis en dat vind ik toch wel een beetje eng. Maar goed, dan moet ik maar uit m’n comfortzone stappen!

Dit is dus hoe ik hoop voor eens en voor altijd een einde te maken aan ‘mijn kringloopprobleem’.

Ik zal de komende tijd een paar keer een artikeltje wijden aan mijn voortgang. Ik kan nu alvast vertellen dat ik al een heel eind gekomen ben met het opruimen van m’n kledingkast en dat het verschil verbluffend is (al zeg ik het zelf).  Ik wil de voor- en na-foto’s echter pas laten zien als ik helemaal klaar ben. Ik zal dan ook vertellen wat ik van de KonMari methode geleerd heb zodat jullie hier wellicht ook iets aan hebben.

 

Herkennen jullie je in mijn probleem? En hoe gaan jullie hiermee om?

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

6 Comments
  • Stephanie
    7 augustus, 2015

    Interessant :) ik ben benieuwd! Dat boek wil ik eigenlijk ook nog eens gaan aanschaffen!

    • Sabine
      13 augustus, 2015

      Thanks Stephanie! Het boek staat ook wel eens op Marktplaats. ;)

  • Emma
    8 augustus, 2015

    Ja, hier loop je zeker tegenaan als je al die leuke koopjes tegenkomt in kringloopwinkels.. Ongeveer een jaar geleden zag ik dit kunstwerk: http://www.gelderlander.nl/regio/de-vallei/de-cirkel-van-kleding-geopend-in-het-kr%C3%B6ller-m%C3%BCller-museum-1.4465993 met 2400 kledingstukken, de hoeveelheid die een gemiddelde Britse vrouw in haar leven zou bezitten. Toen ben ik zelf ook al mijn kleding gaan tellen en sindsdien houd ik een lijst bij met wat er in mijn kast hangt (en ligt). Ik denk dat dat wel zorgt dat ik niet al te snel iets nieuws koop, want dan is meteen de vraag: ik heb al 148 kledingstukken, is nummer 149 écht nodig? Altijd goed om te bedenken of je een item zelf echt nog leuk vindt, want als dat niet zo is, help je de kringloopwinkel ook weer door het te doneren. Dat wegdoen is volgens mij wel iets makkelijker als het oorspronkelijk al van de kringloop was, ipv dat je iets moet wegdoen dat ooit een ‘grote aankoop’ (duur) was.

    • Sabine
      13 augustus, 2015

      Hi Emma,
      Wat een leuke en interessante methode! Ik ben benieuwd hoeveel kledingstukken ikzelf heb!

  • Maaike
    22 augustus, 2015

    Heel veel succes gewenst! Ik ben het laatste half jaar ook bezig met veel spullen wegdoen. Vooral boeken zijn hier het probleem, maar kleding, schoenen en andere prullen (keukenmeuk) had ik te veel. Ik heb nu heel veel weggedaan, ook dingen die ik bijv een jaar niet gebruikt had. Als ik twijfelde of ik iets wilde bewaren, wat ik bijvoorbeeld had bij mijn poffertjespan, dan gebruikte ik het ding en dan bedacht ik me of ik dit vaker ging doen. Ik kwam er achter dat ik 1 keer per jaar poffertjes eten genoeg vond en dat ik dat ook best buiten de deur kon doen. De poffertjespan mag dus vertrekken. Dit geldt ook voor normale kleding, maar dit geldt niet voor speciale kleding zoals galajurken, sneeuwlaarzen etc. Die heb je wel nodig maar soms inderdaad maar een keer per jaar. Ik had vier kaasschaven, terwijl ik zelden kaas eet. Weg ermee dus ;-). Nogmaals succes!

    • Sabine
      28 augustus, 2015

      Dankjewel Maaike! Heel leuk om jouw ervaringen te lezen! Ik moest wel lachen om het feit dat je vier kaasschaven had terwijl je zelden kaas eet. ^^ Maar ik herken het helemaal!